ช่วงนี้...งานหนัก

(เข้ามากี่ที ก็บ่นแต่ว่างานหนัก)

แต่แปลก...เหนื่อยกาย แต่กลับสบายใจเป็นบ้า

ทำงาน 7 วัน ไม่มีคำว่าบ่น
งานเยอะแทบตาย...บ่นไปงั้นๆแหละ เดี๋ยวก็ลืม

เวลาส่วนตัว ที่ว่าหายาก...เออ หายากจริงๆ

บางทีการที่เราได้เจอ และได้ทำในสิ่งที่รัก และ ชอบมากๆ

ทำให้เราอยากจะทิ้ง หยุด บางสิ่งบางอย่างที่ได้เคยคิดจะทำเอาไว้ข้างหลัง

ฟังดูเหมือนเห็นแก่ตัว...แต่ไม่รู้เพราะอะไร ?

ฉันว่า...มันคงคล้ายๆกับเวลาที่เรารักใครสักคนมากๆ

แล้วมีใครบางคนถามฉันว่า

"ฉันรักเขาเพราะอะไร"

บางทีความรัก ก็ไม่มีเหตุผลว่าทำไมถึงรัก

ชีวิต และ งาน ก็ไม่ต่างกันหรอก...ว่าไหมล่ะ !!!!

ปล. วันนี้ไปคอนสิร์ต 25 ปี นิติพงษ์ ห่อนาคมา สนุกและประทับใจมากเลย
ชักอยากเขียนไดอารี่ถึงพี่คนนี้ซะแล้วสิ !!!! อิอิ