เนื่องด้วยตัวข้าพเจ้านั้น ดำรงชีพเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ด้วยอาชีพ "Web Content Producer" (ไฮโซ๊ ไฮโซ) ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่า "สื่อมวลชน" แถมยังเป็นสายบันเทิงอีกด้วย ดังนั้น...นอกจากจะต้องพบปะกับศิลปินมากหน้าหลายหนวดแล้ว ยังต้องผจญภัยกับบรรดาแฟนคลับเสียงกรี๊ดดดด ดังไป 3 บ้าน 8 บ้านอีกด้วย
ที่ต้องเรียกว่า "ผจญภัย" ก็เพราะว่า พวกเธอมักมาพร้อมกับ "อันตราย" นะจ๊ะพี่น้อง
เป็นนักข่าวบันเทิงมาได้ 2 ปี กับอีกไม่ถึง 1 เดือน ต้องปะทะกับกองทัพแฟนคลับมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน...เลยอยาก Sharing เล่า เม้าท์แตกให้ได้อ่านกันสักหน่อย เผื่อจะมีคุณผู้อ่านที่เป็นแฟนคลับดาราได้อ่าน จะได้สงสารกันบ้าง นะๆๆๆๆ
เรื่องแรกที่ขอเม้าท์...
บอกชื่อเด็กหน้าลิง (โคดน่ารัก) สองคนนี้แล้ว รับรองว่าไม่มีใครไม่รู้จัก อักษรย่อบอกให้ก็ได้ ก กับ ม !!!!!!!!!!!!!!
วีรกรรมทั้งหลายทั้งปวงที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้...ไม่ได้เกิดจาก ก กับ ม แต่อย่างใด
แต่เกิดจาก สาวๆ ทั้งหลาย ทีมารุมกรี๊ดดดดดต่างหาก !!!!!!!!!!!!!!
เป๊งงงง ยกที่ 1 ... ณ งานแถลงข่าว เปิดอัลบั้มแรก
Lobby ตึกแกรมมี่ ที่ว่ากว้างๆยังดูแคบไปเลยทีเดียว เพราะเต็มไปด้วยเด็กผู้หญิงอายุต่ำกว่า 18 ปี ที่มาพร้อมกับเสียงกรี๊ดสลบขนาด 180 เดซิเบล
ตอนแรก ก็สงบเสงี่ยมกันดีอยู่หรอก...แต่เมื่อเด็กผู้ชาย (หน้าตาดี) หัวสีทอง โผล่มาไกลลิบๆ เท่านั้นแหละ พวกเธอก็เสียสติขึ้นมาทันทีทันใด จราจลย่อยๆ เกิดขึ้นที่ Lobby ตึกแกรมมี่ทันที.......
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พร้อมเสียง กุกกักๆๆๆๆ วิ่งๆๆๆๆ อย่างรวดเร็ว จังหวะนี้ พวกเธอพร้อมจะกระทืบนักข่าวทั้งหญิงชายได้ทุกเมื่อ..........
ด้านของข้าพเจ้า...ยอมได้ซะที่ไหน มาทำงานโว้ยยยย ไม่ได้ภาพ มีเซ็งตายห่ะ เลยวิ่งๆๆๆๆ เหมือนกัน พร้อมกับใช้วิทยายุทธ เบียดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปอยู่ด้านหน้าจนได้ ท่ามกลางเสียงเด็กด่าบุพการีอยู่ขรมๆ เฮ้อ
ทำไงได้ล่ะพี่น้อง คนมันมาทำงาน มันก็ต้องบัง และเมื่อบัง ก็ย่อมไม่สบอารมณ์แฟนคลับ......
พวกเธอ จึงเอาป้ายหลากสี ที่นำมาเป็นกำลังใจศิลปินอันเป็นที่รัก...ฟาดหัวดิชั้นซะงั้น ประมาณว่าระบายอารมณ์
โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ยัง...ยังไม่จบ นี่ยังแค่ฟาดหัว....
จะเอากันถึงตาย ก็ยังเคยมาแล้ว...
เป๊งงงงง ยกที่ 2 พอเพลงดังสุดๆแล้ว ก็ต้องมีคอนเสิร์ตใหญ่เป็นสูตรสำเร็จ...
ไม่ต้องสงสัยว่า สาวๆจะ เต็มฮอลล์ แถมพวกเธอยังมารอกันตั้งแต่เที่ยง ทั้งๆที่ประตูมันเปิด บ่าย 4 อึดกันจริง จริ๊งงงงง
พอเปิดประตูให้เข้าไปในฮออล์ เท่านั้นแหละ จราจลก็เกิดขึ้นอีกครั้ง พวกเธอกู กรูๆๆๆๆๆ เหยียบกันเข้าไป จับจองที่ด้านหน้า กะสูดกลิ่นรักแร้ศิลปินกันเลยทีเดียว
แต่สื่อมวลชนอย่างดิฮั้น ได้ดมแน่ๆฮ่ะ เพราะอยู่ขอบเวทีเลยทีเดียว โดยมีรั้วเหล็ก ที่เค้าเอาไว้กันม๊อบสนามหลวง กั้นไว้ ระหว่าง ดิฮั้น กับ แฟนคลับ
แต่เมื่อคอนเสิร์ตเริ่ม...เท่านั้นแหละ...น้องๆแฟนคลับทั้งหลาย ก็พยายามทลายกำแพงที่กั้นกลางระหว่างสองเราไว้...............
ไม่นะ....................ไม่..................
เกือบตายครับพี่น้อง รั้วมันกำลังจะทับเราแล้วววววว คิดดูสิว่ามันดูแย่ขนาดไหน ถือกล้องไว้มือหนึ่ง อีกมือ ต้องคอยดันรั้วที่มันกำลังจะเอียงมาทับ...แล้วถ้ามันพังลงมา สิ่งที่จะตามมา ต้องเป็นตรีนเด็กๆเป็นแน่แท้
สุดท้าย พี่การ์ดหล่อล่ำ...ก็มาเคลียร์สถานการณ์เอาไว้ เลยรอดตายมาได้ เฮ้อ...เกือบแย่
เรื่องมันยาวเนอะ...ไว้มาเล่าให้ฟังอีกในคราวหน้าดีกว่า ฮิๆ
ส่วนเรื่องของมารยาทแฟนคลับเรื่องล่าสุดที่ไปเจอมา ไปอ่านได้ที่ไดน้องเป้ Pyrium นะคะ...
ใครว่า เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย
เป็นนักข่าวบันเทิง ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ !!!!!!!!!