Gotta Go
จะดีจะชั่ว อยู่ที่ "รู้" ตัวทำ
Limited
รักกัน
คลาย
วันเกิดเธอ
กุมภาพันธ์
ครั้งหนึ่งในชีวิต กับ "กระแต - ศุภักษร"
นางฟ้า กับ ควาย
รักษาสิทธิ์
สมองเสีย
ผูกพัน
ติ๊ส...แ_ก
เพื่อนร่วมโต๊ะ
บ้าไปแล้ว
เหตุผล
ตอนนี้
จ๊างน้อยโชว์
มารยาทแฟนคลับ ตอนที่ 1
For Pyrium
ยิ้มให้ความผิดหวัง
วงจรชีวิตของฉัน
รักนะ 24 ชั่วโมง
ยังจำหน้ากันได้ไหม ???
Holiday
เกม
แล้วเราจะรู้จักกันมากขึ้น
Silent
ไอ้โง่ !!!!!
Stronger
My Favourite Pic
Me Myself...ขอให้รักจงเจริญ
I'll write the first song
ชีวิตของผู้หญิง (กำลังจะ)อายุ 25 ปี
I Have a (Tag) Dream
ทำไม
เต็มที่กับชีวิต
No cry No Cry No Cry But Now I'm Crying
Destiny






 

 

คำสาป...ปราโมทย์ ปาทาน (OST Millionnaire First love)


ฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงน้องเป้ (Pyrium)
เลยอยากเขียนไดอารี่หน้านี้ ให้กับน้องสาวคนดีคนนี้

สู้ๆนะน้อง

 

นอกจากชีวิตเราจะเกิดมาพร้อมกับความสุข และ ความทุกข์

เราก็เกิดมาพร้อมๆกับ "ความรัก" ด้วย


มีคนตั้งมากมายที่รักเรา

บางที เราก็เห็นคุณค่าของความรักเหล่านั้น
แต่
ที่เรามองไม่เห็นคุณค่า ก็มีตั้งมากมาย


ไม่ต่างอะไรกับคนที่เรารักหรอก

ที่บางที เค้าก็มองไม่เห็นคุณค่าของความรักที่เรามีให้


คงเป็นเรื่องยาก...ที่จะทำใจให้รับได้กับเรื่องเศร้าๆ แบบนี้

สิ่งที่มีค่าที่สุดหนึ่งสิ่งในชีวิต
เป็นแค่ก้อนกรวดไร้คุณค่า ในสายตาของคนที่เราเห็นว่า เค้าคือคนที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งในชีวิต


แต่...........................

อะไรล่ะ ??? ที่ทำให้เราคิดเช่นนั้น

คิดว่าเค้าไม่รักเรา
คิดว่าเค้าไม่เคยเห็นคุณค่าของตัวเราแม้แต่น้อย


ไม่ง่ายนัก...หากจะรู้ความจริงจากฝ่ายตรงข้าม

ไม่ง่ายนัก...หากจะเดินเข้าไปถาม

และก็ไม่ง่ายนัก...ที่จะได้รับความจริง


บนความไม่แน่นอน และ ไม่แน่ใจ

ทำให้ใครหลายๆคน เลือกเส้นทางของความรัก

ว่าจะเดินหน้า...หยุด...


หรือ ตัดขาดคนคนนั้น ออกไปจากชีวิต


เพื่อจะได้ไม่เจ็บอีก
เพื่อจะได้ไม่เศร้าอีก

เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียใจอยู่เพียงฝ่ายเดียวอีกต่อไป


แล้วอะไรล่ะ...??? ทำให้เราต้องตัดสินใจเช่นนั้น
ทั้งๆที่ เรายังไม่ได้รับรู้ความจริง...ในสิ่งที่เป็นอยู่เลยสักนิด

 

บนเส้นทางของความรัก...ไม่มีคำว่า "หยุด" หรือ "ตัดขาด"

ต่อให้ความสัมพันธ์ "เขา" และ "เธอ" ต้องจบลงพร้อมๆกับน้ำตา


แม้ว่าวันนี้...อะไรๆ จะไม่ได้เป็นอย่างที่ใจคิด
ใช่ว่า พรุ่งนี้ มันจะมาเยี่ยมเยือนจิตใจเราไม่ได้ซะเมื่อไรกัน

ถ้าฟ้า สั่งให้เรามาเจอกัน
ถ้าฟ้า สั่งให้เรามารักกัน

แม้วันนี้ เรายังไม่ได้รักกัน

สักวัน...เราก็ต้องได้รักกันอยู่ดี

 

แต่พากมันเป็นเช่นนั้นไม่ได้

ประตู "มิตรภาพ" ยังคงเปิดต้อนรับเสมอ
และเส้นทางหลังประตูบานนี้

สวยงามและมีความสุข

ที่เผลอๆ จะมีความสุขกว่าอีกประตูหนึ่งที่เราอยากเดินเข้าไปด้วยซ้ำ

เชื่อพี่สิ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

     Share

<< ยิ้มให้ความผิดหวังมารยาทแฟนคลับ ตอนที่ 1 >>

Posted on Mon 9 Jul 2007 1:01
เปลี่ยนหน้าเหอะ เค้าหายเส้าแล้ววววว ซองมินดงเฮ ดงเฮซองมิน

ขอบคุณอีกครั้ง โอ๊ยนอนไม่หลับฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เป้   
Sun 15 Jul 2007 5:18 [3]

^_^
ยุทธ   
Mon 9 Jul 2007 1:22 [2]

พี่เพชร
ขอบคุณมากอะ
ร้องไห้เลยเนี่ย
ฮ่าๆๆๆ
เป้   
Mon 9 Jul 2007 1:14 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh