เรียนหนังสือ

ขัดแย้งกับอาจารย์
ทะเลาะกับเพื่อนร่วมห้อง
ไม่พอใจภารโรง

ทำงาน

เซ็งลูกค้า
เบื่อเพื่อนร่วมงาน
เบื่อเจ้านาย

ใช้ชีวิต

ดูหนัง...ไอ้คนข้างๆ โทรศัพท์อยู่ได้...น่ารำคาญ
ซื้อของ...เจ๊คนนั้น แย่จัง ทำไมถึงมาแทรกคิวตอนจ่ายเงิน
ขับรถ...รถคันนั้น ปาดหน้าฉันอีกละ

เขียนไดอารี่

มีคน Comment ด่า

เพราะความเห็นไม่ตรงกัน
เพราะหมั่นไส้
เพราะเขียน Comment ผิดไดอารี่

หรือเพราะ.......................................................

 

เมื่อเดินมาเจอกับปัญหา

เราหาทางออกให้กับปัญหานั้นอย่างไรกัน ???

โดนด่า...ก็โวยวายไปให้มันสะใจ

โดนวีน...ก็วีนกลับสิ...จะมาแอ๊บไว้ทำไม

 

หรือ

 

เงียบๆไว้...คิดซะว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา

บ่นๆไปงั้นๆ ให้พอหายเซ็ง...แล้วทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติ

 

ทุกครั้งที่ใช้ "ปาก" และ "เสียง" เป็นตัวแก้ปัญหา

หลายๆครั้ง...ก็ทำให้เหตุการณ์แย่ๆ เป็นไปในทางที่ดีขึ้น

แต่

หลายๆครั้ง...ก็ทำให้เรามีศัตรูเพิ่มขึ้นมาได้เหมือนกัน

 

โดนด่า...แล้วด่ากลับเมื่อไร
เรื่องราวมักบานปลาย...ด่ากันไม่จบสักที

ถูกขับรถปาดหน้า...ถ้าปาดกลับ
ผลสุดท้าย...คงต้องเรียกประกันกันทั้งคู่

ใครบางคน...เขียน Comment ว่าเราในไดอารี่
เขียนไดอารี่คราวหน้า...ก็เขียนพาดพึงถึงเค้า...ด่าเค้าสาดเสียเทเสีย

ใช่ว่าเค้าจะหยุด...แต่เค้าจะยิ่งสนุกเป็นทวีคูณ เพราะทำให้เราโกรธได้สำเร็จ

ความเงียบ อาจไม่ใช่ทางออกที่ดีสุดสำหรับทุกปัญหา
เพราะมันปราศจากทั้ง อารมณ์ และ เหตุผล

แต่ก็ยังดีกว่า

สาดโคลนเข้าหากัน...แล้วสุดท้าย

ทั้งสองฝ่าย ก็สกปรกไปด้วยโคลนและคราบสีดำ
เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเกลียดชัง

ยากที่จะกลับมาคุยกันด้วยเหตุผล และเข้าใจในการและกันอีกครั้ง