ช่วงนี้ รู้สึกชีวิตตลกๆดี

 

คิดอะไรแบบที่ไม่เคยคิดตั้งหลายอย่าง
เป็นแนวคิดใหม่ๆ ในชีวิต ที่บางทีรู้สึกว่า ทำให้ชีวิตดีขึ้นตั้งเยอะ
และบางเรื่อง ก็บั่นทอนกำลังใจตัวเองบ้างเหมือนกัน

อยากจะทำโน่นทำนี่ตั้งหลายอย่าง
แต่ ... มักไม่ได้ทำ...ไม่ดีเลยๆๆๆๆ

เขียนไดอารี่ Update ชีวิตตัวเองทุกๆวัน
รู้สึกเป็นอีกหนึ่งทางออกที่ดี

ยิ่งช่วงไหนที่ชีวิตแย่ๆ เหงาๆเนี่ย
ได้เขียนแล้ว รู้สึกดีขึ้นมาทีเดียวเชียว

ได้ระบาย ได้บ้าบอทางภาษา (แต่ไม่วิบัติ) อย่างเต็มที่

แวะไปอ่านก็ได้นะ
http://iampetchy.spaces.live.com/

ชีวิตโหยหาแต่การเดินทาง

ชอบดูสารคดีท่องเที่ยว
หาข้อมูลไปเที่ยวที่โน่นที่นี่

อยากเล่นน้ำทะเล
อยากปีนเขา
อยากดำน้ำ
อยากถ่ายรูป

ทั้งๆที่ก็รู้ทั้งรู้...ว่าจะขอไปเที่ยวสักที มันยากแสนยาก

แม่ไม่อยากให้เดินทาง...เค้าว่าอายุประมาณนี้ มันอันตราย

มีสิ่งหนึ่งที่อยากทำมากๆ...แต่งเพลง

มีพี่คนหนึ่งที่สนิทกัน...ถ่ายรูปอยู่กลุ่มเดียวกัน เคยเจอกันครั้งเดียว ตอนไปออก Trip ถ่ายภาพ

ทำงานที่ตึกเดียวกัน...แต่ไม่เคยเจอกันสักครั้ง...ได้คุยกันแต่ทาง MSN

จะเรียกว่า สนิทกันแต่ทาง Online ก็ว่าได้

พี่คนนี้ เป็นนักแต่งเพลง ที่เก่งและเจ๋งมากๆ
ฉันเคยบอกพี่เค้าว่า อยากลองแต่งเพลง...แต่เล่นดนตรีไม่เป็น

เคยลองเขียนเพลง...แต่รู้สึกเสมอๆ ว่ามันไม่ได้เรื่อง

พี่เค้าบอกว่า...ลองเอาชีวิตตัวเอง มาเขียนเป็นเพลงสิ

จะดีเร้อ...เพลงรักอกหัก...ไม่ดีเลย

ฉันอยากแต่งเพลง อารมณ์แบบคนกำลัง Falling in Love ดีกว่า...คนฟังจะได้ยิ้มได้

ดีกว่าต้องนั่งร้องไห้ เพราะฟังเพลงของฉันเป็นไหนๆ...

เคยส่งเรื่องในไดอารี่นี้...ไปให้พี่คนนี้อ่าน

เค้าว่า เขียนไดอารี่ ยังทำได้
แค่แต่งเพลงน่ะ ทำได้อยู่แล้ว...



รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมามากมายเลย

รู้สึกดีมากๆเลยนะ...ที่คนที่เค้าเป็น Inspire ให้กับเรา
ให้กำลังใจเรามากมายขนาดนี้

ทั้งๆที่ไม่เคยมั่นใจในเพลงที่ตัวเองกำลังแต่งเลยสักครั้ง

แต่ครั้งนี้ มันชักจะมีแรงขึ้นมาเสียแล้วสิ...................

กำลังใจ เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่สำหรับการเริ่มต้นจริงๆ...

แต่งเพลงแรกในชีวิตเสร็จเมื่อไร...

ตามหา "ทำนองที่หายไป" ให้หน่อยนะคะ

ไม่รู้จะใช้ได้ไหม...แต่จะพยายาม โย่วๆ

 

ปล. ว่าแต่ เพลงนี้ ดูขัดแย้งกับสิ่งที่เขียนจังเลยเนอะ...
ไม่รู้สินะ ทำไมถึงนึกเพลงนี้ก็ไม่รู้

สงสัยมันอาจจะตรงกับสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ก็ได้

ก็ตอนนี้ "หัวใจว่างเปล่า" แล้วนี่นา

ที่เหลือ...รอให้เป็นหน้าที่ของ "พรหลิขิต" ก็แล้วกันเนอะ