ทำไม...ช่วงเวลาแห่งความยากลำบาก
เศร้า
ผิดหวัง
ถึงได้อยู่กับชีวิตเรานานนัก
ความรัก ก่อเกิดในหัวใจเราได้ง่ายดาย
แต่เมื่อถึงจุดสิ้นสุด...และเราพยายามที่จะลืมมัน
ทำไม...มันถึงลืมได้ยากเหลือเกิน
ทั้งๆที่บอกตัวเองมาตลอด
ว่าจะเป็นคนเข้มแข็ง ไม่ร้องไห้และเสียใจกับอะไรง่ายๆ
ทั้งๆที่บอกตัวเองมาตลอด
ว่าทุกสิ่งที่คาดหวัง...จะมีความผิดหวังรวมอยู่ด้วยครึ่งหนึ่ง
แต่ทุกครั้ง...ใจของเราก็มักโอนเอียงไปทางด้วนบวก
ไม่เคยคิดเผื่อถึงความผิดหวังเลยสักนิด
นี่แหละนะ...บทถึงเวลาต้องผิดหวังขึ้นมา
ถึงได้ต้องเป็นทุกข์มากมายขนาดนี้
ทำไมนะ...
ทำไมถึงหยุด
ทำไมถึงเลิก
"รัก" ไม่ได้
ทั้งๆที่ตัวเราเองเท่านั้น...ที่เป็นฝ่ายคิดแบบนั้นอยู่เพียงคนเดียว
ทำไมนะ...ทำไม